Η μάχη του Τοφρίκ
22 Μαρτίου 1885

Η μάχη του Τοφρίκ διεξήχθη στις 22 Μαρτίου 1885 κοντά στο Σουακίμ του ανατολικού Σουδάν. Οι Βρετανοί συμμετείχαν σε μια αποστολή για την προστασία κατασκευής ενός σιδηρόδρομου μεταξύ Σουακίμ και Μπέρμπερ. Στο Τοφρίκ αιφνιδιάστηκαν, όταν μια μεγάλη δύναμη Ανσάρ εξαπέλυσε μια ξαφνική και σφοδρή επίθεση. Παρά το γεγονός ότι υστερούσαν αριθμητικά, οι Βρετανοί σχημάτισαν αμυντικά τετράγωνα και απέκρουσαν την επίθεση. Η νίκη αυτή οδήγησε στη διασφάλιση των βρετανικών θέσεων στην περιοχή, αλλά οι Ανσάρ παρέμειναν μια τρομερή δύναμη στο Σουδάν για τα επόμενα χρόνια.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ

ΑΝΤΙΠΑΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ

Η δύναμη του βρετανικού στρατού που έλαβε μέρος στη μάχη του Τοφρίκ ήταν περίπου 3.000 αντρών, που προέρχονταν από αποικιακά στρατεύματα της Ινδίας και της Αυστραλίας. Σκοπός του Τζέραλντ Γκράχαμ ήταν να διαλύσει τη δύναμη του Οσμάν Ντίγκνα μεταξύ Χασίν και Ταμάι στο ανατολικό Σουδάν. Η δύναμη του Υποστράτηγου Τζον Μακνίλ είχε την παρακάτω σύνθεση.

1ο τάγμα του 49ου συντάγματος Royal Berkshire
Πεζοναύτες (Royal Marines Light Infantry)
Λόχος του Βασιλικού Μηχανικού (Royal Engineers)
Έφιππο Πεζικό
Λόχος Σκαπανέων από το Μαντράς της Ινδίας (Madras Sappers)
5ο Σύνταγμα Λογχοφόρων (Royal Irish Lancers)
Τρία τάγματα Ινδών από τα συντάγματα πεζικού 15ο Ludhiana Sikhs, 17ο Bengal και 28ο Bombay Native Infantry
4 πολυβόλα Gardner

Οι Ανσάρ που πολέμησαν τους Βρετανούς σε αυτή τη μάχη βρίσκονταν υπό την καθοδήγηση του Οσμάν Ντίγκνα. Έφεραν τα παραδοσιακά όπλα τους, δηλαδή ασπίδες, ξίφη και ακόντια. Ο φανατισμός τους έκανε τρομερούς μαχητές που αδιαφορούσαν για το θάνατο. Μετά την αιματηρή μάχη του Τοφρίκ, πολλοί από αυτούς έχασαν την εμπιστοσύνη τους στον Οσμάν Ντίγκνα και τη θέληση τους για περαιτέρω επιθέσεις.

Η ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ

Η δύναμη του Γκράχαμ ξεκίνησε στις 20 Μαρτίου 1885 την πορεία της προς το Χασίν σε απόσταση επτά μιλίων από το Σουακίμ όπου, σύμφωνα με πληροφορίες, βρίσκονταν άντρες του Οσμάν Ντίγκνα. Σκοπός του ήταν να κυριεύσει το λόφο Dihilbat και τα πηγάδια νερού κόντα στο Χασίν και να στήσει καταυλισμό. Το επόμενο πρωί, η βρετανική δύναμη αναπτύχθηκε σε ένα ανοικτό τετράγωνο και έδωσε μάχη με τους Ανσάρ, που διήρκεσε περίπου 9 ώρες. Οι βρετανικές απώλειες ήταν 22 αξιωματικοί και άντρες νεκροί.

Μετά την αψιμαχία στο Χασίν, ο Γκράχαμ οργάνωσε την επίθεση του στο αρχηγείο του Οσμάν Ντίγκνα στο Ταμάι. Λόγω της μεγάλης απόστασης, ανέθεσε στον Υποστράτηγο Σερ Τζον Μακνίλ (Sir John McNeill) τη δημιουργία δυο καταυλισμών ως ενδιάμεσων σταθμών ανεφοδιασμού. Στις 22 Μαρτίου ο Μακνίλ έφτασε με τη δύναμη του στο Τοφρίκ. Εκεί αποφάσισε να χτίσει τον πρώτο καταυλισμό.

Ο καταυλισμός αποτελούνταν από τρία τμήματα. Το κεντρικό ήταν για τα ζώα και τις προμήθειες, ενώ τα υπόλοιπα δυο για το στρατό και τα πολυβόλα. Το 5ο σύνταγμα Λογχοφόρων είχε το ρόλο ανιχνευτή. Στο βόρειο τμήμα του καταυλισμού βρίσκονταν οι Πεζοναύτες με δυο πολυβόλα Gardner και στο νότιο οι άντρες του συντάγματος Royal Berkshire με δυο πολυβόλα Gardner. Οι Ινδοί βρίσκονταν γύρω από το κεντρικό τμήμα του.

Η μάχη ξεκίνησε στις 2.30 το μεσημέρι με την εμφάνιση χιλιάδων πολεμιστών Hadendowa στους γύρω λόφους να ουρλιάζουν και να επιτίθονται μανιασμένα. Αμέσως οι άντρες πήραν τα όπλα τους. Το 17ο σύνταγμα πεζικού της Βεγγάλης έριξε μερικές ομοβροντίες και σχημάτισε μια γραμμή άμυνας στο κεντρικό τμήμα του καταυλισμού. Μερικοί άντρες του 49ου συντάγματος σχημάτισαν ένα μικρό τετράγωνο έξω από το βόρειο τμήμα του καταυλισμού και άνοιξαν πυρ κατά του εχθρού σε απόσταση 30 γιαρδών. Έπειτα υποχώρησαν κοντά στους Πεζοναύτες.

Η μανιασμένη επίθεση των Ανσάρ στο κέντρο του καταυλισμού έτρεψε σε φυγή τους Ινδούς του 17ου συντάγματος πεζικού της Βεγγάλης με συνέπεια να εισχωρήσουν ανάμεσα στα ζώα και στις προμήθειες. Οι στιγμές ήταν εφιαλτικές. Οι ομοβροντίες των Πεζοναυτών και των λοιπών αντρών της δύναμης του Μακνίλ μετέτρεψαν τον καταυλισμό σε κόλαση. Υφιστάμενοι τελικά πολλές απώλειες από τα συγκεντρωτικά πυρά των Βρετανών, οι Ανσάρ υποχώρησαν προς την ενδοχώρα. Η μάχη του Τοφρίκ διήρκεσε είκοσι λεπτά. Οι απώλειες των Βρετανών ήταν 8 αξιωματικοί και 153 άντρες νεκροί. Οι Ανσάρ είχαν περισσότερους από 1.000 νεκρούς.