ΟΜΝΤΟΥΡΜΑΝ 1898

Ο Mahdi πέθανε από τύφο τον Ιούνιο του 1885 και ο διάδοχος του Khalifa Abdullahi μετέφερε την πρωτεύουσα του Σουδάν στο Omdurman. Το Σουδάν υπό την ηγεσία του Khalifa ήταν ένα από τα ισχυρότερα κράτη στην Αφρική στα τέλη του 19ου αιώνα. Ο Khalifa προσπάθησε να επεκτείνει την κυριαρχία του στη περιοχή και αναπόφευκτα ήρθε αντιμέτωπος με τα άλλα κράτη. Το 1887 άρχισε ο πόλεμος με την Αιθιοπία που τελείωσε με τη μάχη του Gallabat. Η μάχη του Gallabat ήταν η τελευταία πύρρεια νίκη των Ansar. Εισέβαλε στην Αίγυπτο το 1889, αλλά ηττήθηκε στη μάχη του Toski από τον αναγεννημένο αιγυπτιακό στρατό, που διοικούνταν από Βρετανούς αξιωματικούς. Οι Βέλγοι που κατείχαν το Κογκό διεκδικούσαν το νότιο Σουδάν. Το 1893 ο ιταλικός στρατός νίκησε τους Ansar στη μάχη του Agordat στην Αιθιοπία και το 1894 κατέλαβε την Kassala στο ανατολικό Σουδάν. Το κράτος των Δερβίσηδων έπνεε τα λοίσθια.

Στα πλαίσια του ανταγωνισμού των Μεγάλων Δυνάμεων της εποχής στην Αφρική, η Γαλλία ανέθεσε στον Jean Baptiste Marchand την οργάνωση μιας αποστολής, η οποία θα διέσχιζε την έρημο Σαχάρα από το Ντακάρ της Σενεγάλης με σκοπό να καταλύσει το κράτος των Ansar στο Σουδάν και να το προσαρτήσει στη Γαλλία. Απώτερος στόχος της Γαλλίας ήταν η εκδίωξη των Βρετανών από την Αίγυπτο. Η βρετανική κυβέρνηση για να εμποδίσει τα σχέδια των Γάλλων, έδωσε εντολή στο στρατηγό Herbert Kitchener το 1895 να οργανώσει μια εκστρατεία για την ανακατάληψη του Σουδάν. Η εκστρατεία ξεκίνησε το Μάρτιο του 1896. Ο Κίτσενερ, διαθέτοντας έναν άριστα εξοπλισμένο στρατό, νίκησε τις δυνάμεις του Khalifa με αποκορύφωμα την επική μάχη του Omdurman το Σεπτέμβριο του 1898.

Emir Mahmud Atbara Σουδάν

Η σύλληψη του Emir Mahmud μετά τη μάχη του ποταμού Atbara. Πίνακας του Άγγλου ζωγράφου Godfrey Douglas Giles που βρίσκεται στο Μουσείο Στρατού του Λονδίνου.

Το βιβλίο αυτό είναι το τελευταίο της τριλογίας του Donald Featherstone για τους πολέμους της Μεγάλης Βρετανίας σε Αίγυπτο και Σουδάν. Ο συγγραφέας περιγράφει με γλαφυρό τρόπο ολόκληρη την εκστρατεία του Κίτσενερ στο Σουδάν, από την κατάκτηση της επαρχίας Dongola έως την επική μάχη του Omdurman το 1898. Το βιβλίο είναι εμπλουτισμένο με φωτογραφίες και σχεδιαγράμματα.


ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΣΤΡΑΤΟΙ

Η εκστρατευτική δύναμη που συμμετείχε στην ανακατάληψη του Σουδάν υπό τη διοίκηση του Herbert Kitchener δεν ήταν αμιγώς Βρετανική. Το μεγαλύτερο μέρος της αποτελούνταν από Αιγυπτιακά και Σουδανικά στρατεύματα, που είχαν εκπαιδευτεί από Βρετανούς αξιωματικούς. Τόσο οι Αιγύπτιοι όσο και οι Σουδανοί έδειξαν μια πειθαρχία στο πεδίο της μάχης και σήκωσαν το βάρος των πολεμικών επιχειρήσεων. Στη μάχη του Omdurman πήραν μέρος 8.200 Βρετανοί στρατιώτες και 17.600 Αιγύπτιοι και Σουδανοί.

Ο στρατός του Khalifa ήταν υπο διάλυση. Η κακή ποιότητα των όπλων, ο μικρός αριθμός τυφεκιοφόρων και η έλλειψη αποτελεσματικού δικτύου εφοδιασμού είχαν ως συνέπεια τη σταδιακή παρακμή και αποσύνθεση του. Η υποτίμηση του αξιόμαχου του στρατού του Kitchener και της τεχνολογίας που διέθετε οδήγησαν στις απανωτές ήττες στα πεδία των μαχών και στην τελική διάλυση του κράτους του.


ΤΑ ΟΠΛΑ ΤΗΣ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑΣ

1) Τυφέκιο Lee-Metford. Δημιούργημα του Βρετανού σχεδιαστή όπλων James Paris Lee και του Βρετανού μηχανικού William Ellis Metford. Αντικατέστησε το τυφέκιο Martini-Henry το 1888 και χρησιμοποιήθηκε από το βρετανικό πεζικό σε όλους τους αποικιοκρατικούς πολέμους της Βικτωριανής εποχής την τελευταία δεκαετία του 19ου αιώνα μέχρι την αντικατάσταση του από το τυφέκιο Lee-Enfield.

τυφέκιο Lee-Metford II

2) Πολύβολο Maxim. Δημιούργημα του Sir Hiram Stevens Maxim το 1883. Ήταν το πρώτο υγρόψυκτο πολυβόλο στην ιστορία και αντικατέστησε τα πολυβόλα Gatling και Gardner. Η υγρόψυξη καθιστούσε το πολυβόλο περισσότερο αποτελεσματικό στο πεδίο της μάχης, αφού μπορούσε να ρίχνει πιο πολλές σφαίρες για περισσότερο χρόνο χωρίς τον κίνδυνο υπερθέρμανσης της κάννης.

πολυβόλο Maxim

Χρήσιμα links και videos για περαιτέρω μελέτη

Τυφέκιο Lee-Metford 1Τυφέκιο Lee-Metford 2Πολυβόλο Maxim